time will tell

Ik heb ooit een verhaal geschreven dat 'the unnamed story' heet. Onder het kopje 'face your pain' kan je het beginverhaal lezen dit is het vervolg erop een het is nog niet klaar. Het is apart, zeldzaam, en zit toch wel vol met hints tegenover het leven.

Donderdag ga ik naar Praag en daarna zal ik een verslag typen + een paar foto's.

Cheers Darlin'




Ik heb honger. Ik heb dorst dus pak ik maar eens wat te eten. Wat denk je van wat warm water en wat appels. Niet dat dat echt vult. Appel verteren snel en mijn aangename snelle spijsvertering kan dat makkelijk aan. Misschien heb ik in mijn vorige leven zoveel Kamille Thee gedronken dat mijn spijsvertering er behoorlijk op vooruitgegaan is. Het is maar net waar je jezelf mee bezig wilt houden. Nu dat het wat lichter is kan ik beter zien waar ik ben. Rechts van mij liggen vervallen huisjes en links van mij is een hek. Ja leuk, een hek maar ik ga toch lekker even kijken naar die huisjes. Veel intressanter dan dat hek. Dat hek staat er maar en is nog in goede staat dus dat zal nog wel even blijven staan.


Ok, ik loop daar dus dan met mijn rugzakje op mijn rug, en verder niets. Er staan 3 huisjes in een kringetje. Geen idee waarom in een kringetje, misschien houden ze graag van theekransjes en zijn ze te lui om even naar elkaar te lopen en in 1 huis een theekransje te houden. Nu kunnen ze in hun huisje blijven zitten, lekker lui met de thee erbij. Ze gaan in het raamkozijn zitten en hupsakee. Niemand die er last van heeft. Maar ik denk eigelijk niet dat ze daarom de 3 huisjes in een kringetje hebben gebouwd. En zo oud zijn de huisjes ook weer niet. Ik denk ongeveer, euhm even denken hoor. Het is nu nog iets en toen was het ook iets. Doet er ook eigelijk niet toe. Tijd? Wat maakt dat nou uit. Ik schat dat het zo uit de 2e wereld oorlog komt omdat... euh weet ik niet. Ik probeerde gewoon een beetje wijsneuzerig te doen en misschien leek het dan wel gaver omdat ik dan meer weet. Oke, ik wijk af van waar het eigelijk om gaat. De huisjes dus onbewoond en zien er leuk vind ik, want ze hebben mooie warme kleuren. Ze hebben aardkleuren, zoals bruin, groen, donker warm rond en zo. Erg fijn. Ik loop naar een van de huisjes en klop op de deur. Waarom weet ik niet want er is toch niemand thuis. Ik doe het toch maar even voor de zekerheid en voordat ik binnenstap pak ik iets om mezelf te kunnen verdedigen. Jaja, wat een vertrouwen weer in de medemens. Nu zou je bijna denken dat ik onzeker ben en bang voor wat er gaat komen. Maar nee hoor in deze situatie vind ik het uitermate logisch, toch? Ja toch...Euh maar ik zei nog zonet dat er echt niemand binnen is. Wie wil er nou weer in een vervallen huisje wonen. Nou mij lijkt het anders harstikke leuk om daar te wonen hoor. Lekker tegenstrijdig, nu zou je bijna denken dat dat ik twee persoonlijkheden hebt.


Ik hoef geen sloten te vergrendelen of zo want die zitten er niet op. Misschien is het geen serieus huis maar een boomhut gebouwd door een lieve vader voor zijn kinderen. Of misschien wel door de gemeente neergezet voor de sier en voor mensen zoals mij te laten denken dat je iets hebt ontdekt wat door andere mensen de laatste 50 jaar niet is opgevallen. Hebben die mensen ook weer een avontuurtje, ja toch. En wat ik me nu bedenk9, wat ik net vertelde over dat een lieve vader voor zijn kinderen misschien drie boomhutten heeft neergezet slaat natuurlijk ook op een groot villa zonder ramen of deuren maar met enkel muren en van binnen dichtgegoten met beton en vanilleijs.


Ik stap binnen en ik kom gelijk in de woonkamer terecht. Wat gelijk al een pluspuntje is is dat er een mooie houtenvloer in ligt met een perzisch tapijt. En er is een kachel, en er is een bank en weet je wat er ook nog is? Nou er is ook nog een fornuis. Formidabel hoor. Verder is het huis eigleijk nogal euh tja leeg weet je wel. Maar wat heb je nog meer nodig? Ja, ok een wc is wel handig. Maar hallo ik ben alleen nog meer in de woonkamer geweest. Ik doe de volgende deur open en daar is die dan hoor. De wc helemaal voor mij alleen. Niemand die hem ook even wilt lenen. Ik maak er gelijk maar even gebruik van. Als ik er dan op zit, op die mooie oude wc met een muur betegeld met mooie bege kleurige stenen valt me op dat er geen ramen in zitten en er zit geen slot op de deur. Dit is veelste beangstigend voor een persoon als mij die cloustrofobies is. Ach ik laat henkie dan maar achter met de deur open zal hij heus niet erg vinden. En anders heeft ie lekker pech. Er komt toch niemand hier binnen.


Miaauuuuuw, hoor ik dan. Miauw, Miauw... jaja ik kom eraan. Euh, ik kom eraan? Poesje.. Katje wie of wat je ook mogen zijn kom maar bij mij is toch wel gezellig. Laat ik het neutraal houden en noem ik de kat of poes het. Het ligt onder de bank. Ik loop er op af en het komt naar me toe. Zo enthousiast heb ik een dier nog nooit gezien. God allmachtig het leek wel ofdat ik de koning(ing) was of zo. Het sprong op me en likte me totdat ik er bij neerviel. Ik had echt lol met het beest. Dat had ik lang niet gehad. Maar wat wel een raar idee was. Die kat lag hier gewoon, en tja niet gewoon dus he. Want het beest zag er super gezond en begehouden uit. Het was een lekkere actieve geen luie huiskat. Die moest wel van iemand zijn. Maar waarom zou dat beest hier toch in dit vervallen huisje liggen. Het was wel vervallen, of was het toch bewoond? Want tja wat doen al die mooie spullen hier dan nog. Ja maar het waren ook weer oude spullen dus dat maakt niet uit. Ja hier nog een ding hoor voordat ik hier over ophoud maar het stonk dus ech niet in dit huisje. Ja ik weet heus wel dat ik verkouden ben maar dan als het echt had gestonken dan had ik wel geroken hoor. Ik mag dan wel verkouden zijn maar niet zo verkouden dat ik de muffe doden lucht van een leefbare slash niet leefbare omgeving wel had geroken hoor, echt wel.


Het huisje heb ik nu wel gezien en die andere huisjes geloof ik ook wel. Ik neem afscheid van het beest en loop terug richting het hek. Je zou misschien denken, waarom bezoek je je die andere huisjes niet wie weet wat er in zit. Maar waarom zou ik dat doen. Ik heb genoeg gezien. Ja en nu sta ik dus bij het veelbeloofdde hek wat nog in goede staat is. Ik besluit dat het hek me wel ergens naar toe zal leiden en ik had afleiding gehad bij de huisjes en dus nu weer genoeg energie. Ik krijg weer honger en eet een banaan. Ik heb altijd al eens willen uitglijden over een bananen schil. Dat zie je toch altijd in verhalen, computer spelletjes en andere onzin. Ik heb het nooit geloofd dat dat kon. Net zo goed dat een muis helemaal niet op kaas afkomt. Dat is onzin. Een muis komt eerder op iets zoets af dan op iets van zuivel. Maarja who gives a fuck, ik probeer het gewoon dus ik leg de bananen schil neer en loop vervolgens een aantal meter terug. Ik spoel de tijd een paar minuten terug, geestelijk, en net of tijd wat uitmaakt maar hier dus even wel.


Wat een mooie dag vandaag, het zonnetje schijnt, het is koud maar door de warme zon op mijn bolletje is het toch aangenaam. De lucht is helderblauw. De velden hebben mooie natuurlijke kleuren die vol met energie zitten. Er heerst een doodste stilte. Maar aagenaam. En zo loop ik rond hardop te beredeneren en te anelyseren wat ik zie. Nu ben ik helemaal die bananen schil vergeten. Ben ik er niet overheen gelopen, ben ik er naastgestapt of wat het toch gewoon een een muis kaas verhaal. Ach, het maakt niet uit. Zo werd ik mezelf bewust dat ik in een ontspannende, no issue mood was which is good. Want ik was zo ontspannen dat ik de rest om me heen vergat. En alleen zag wat ik wilde zien. Heerlijk niets mis mee.


Het hek eindigt en veranderd in een ander model hek. Het hek wat eerst uit prikkeldraad en verwelkt hout bestond bestaat nu uit een mooi felgekleurd rood hek. Het is echt een puur zuivere felrode kleur. Dus dit toont voor mij aan dat dit kortgeleden is geverfd. En deze gedachten word kort daarna nog een bevestigd als ik zie dat er nog een stukje moet worden geverfd. Ook staat er een stukje verderop een emmer verf. Maar waarom laat men dat gewoon zomaar achter in deze rustige plaats waar toch niemand komt? Kijk zo kan je je vragen zelf toch wel beantwoorden, soms. Ik besluit zelf het hek verder te gaan verven. Maar ik heb geen kwast dus probeer ik een alternatief te vinden. Ik besluit een houten stokje te zoeken en dat dan met riet en overgebleven blaadjes van de herfst te binden. Het is een heel geprutsel maar uiteindelijk heb ik een creatieve oplossing gevonden. Een houten stok met groen/bruine blaadjes. En bij een meertje verderop heb ik van die rietstengels geplukt. Je weet wel, met zo'n soort graanvormig uiteinden. Wat eigelijk ook op een kwast lijkt. Maar dat is niet sterk genoeg.


Nu kan ik eindelijk aan de slag. Het is nog zo'n 5 meter wat ik moet schilderen. Het is heerlijk om dat zo te doen. Ik heb het met liefde afgeschilderd. Ik schrijf op een briefje: 'Ik ben een persoon die spontaan het idee kreeg toen de persoon het verf zag staan, het hek af te schilderen'. Ik leg het briefje en mijn creatieve alternatief voor een verfkwast op de emmer verf. Ik doe er een steen op zodat het er niet afwaait en loop verder.


Wat prachtig, prachtig. Ik krijg spontaan een adreline kick van de beeldschone valei en mijn geluk. Ik heb alles wat ik wil. Maar eigelijk heb ik niets. Ja een mobiel, geld, paspoort maar dat zijn de vereisten die je nodig hebt. Nee, wat lul ik nou die kan ik ook wel weg doen. Mijn mobiel geef ik wel weg aan iemand.


Uiteindelijk kom ik uit in een stad. Het stadje heet Riolaneyii. Beetje een rare naam voor een stad vind je niet. Rio-Laney. Grappig, het bestaat toch echt maar de naam bestaat uit twee verschillende dingen. Rio is volgens mij een plaatsje van Rio de Ginero, ja toch? En Laney is een versterker merk. Zie jij de link met elkaar? Maar het staat wel mooi zo samen. Ik denk dat het ongeveer 300.000 inwoners heeft omdat het een stadje is en geen stad. Het is een drukke stad. Je weet dat wel, nachtleven, bioscopen, zwembaden, parken, bibliotheken, scholen, een universiteit en ga zo maar door. Gewoon alles wat je in een stad 'hoort' te vinden.


Ik bel bij een willekeurig huis aan. Een jongentje doet open. Ja wat mot je? Wie ben jij? Ik bel eigelijk zonder reden aan. Ik heb alleen geen onderdak en ik zoek avontuur. Zijn moeder of wat het ook mogen wezen komt huilend de trap afgerent. Ik hoor een aantal schuttingwoorden mijn lucht vervuilen. Bah, moet dat nou denk ik dan. Deze lucht stinkt en na deze al zo aardige, beleefde verwelkomende begroeting loop ik weg. Ik hoef geen vrienden te worden met familie Flodder. Ik wil niemand in hokjes stoppen maar ik ben niet gemaakt voor dit soort mensen, toch, of wel soms?


Naja, ik ben nu toch al weg en ik ga even op een bankje in een willekeurig park zitten. Dan komt er een jongen naast me zitten. Hij is stoned en voelt zich ontspannen. Het kan een negatieve werking hebben maar ook positief en bij hem dus positief gelukkig. We gaan een gesprek aan. hij begint erover dat hij het leven steeds beter begrijpt. Of ik dit nou moet serieus nemen omdat hij hasj heeft gerookt weet ik niet. Maar het kan goed hoor want je kan er een andere kijk op het leven door krijgen. Een duidelijkere. En hij verteld dus dat hij elke week op hetzelfde tijdstip op dit bankje zit, wat dan ook. Weer of wint. Altijd met een joint. En elke week komt hij een stapje hoger. Het is een indrukwekkend verhaal. Hij verteld nog veel meer. Maar dat doet er niet toe. Zoiets moet je zelf maar ondervinden.


Ik deed mijn verhaal ook en toen legde hij opeens zijn hand op mijn been. Ik dacht wat krijgen we nou, haal die hand van mijn been. Maar ik verzette me niet want ik weet heus wel dat hij niets zou doen, toch? Maar eh, het is oke. Ik had een gezellige avond met hem. Hij bood aan dat ik bij hem in zijn kraakpand zou blijven overnachten. En dat is nou net wat ik nodig had. Een slaap plaats. Een bed had hij niet voor mij, hij sliep immers zelf ook op de grond. Er waren nog meer mensen bij. Zijn vriendin en een vriendin daarvan had ook nog een hond bij zich. Het was gezellig. Het pand lag midden in de stad, maar het zag er niet vervallen noch de buitenkant terwijl dat het wel was.


Het was al super donker sinds dat ik in het park zat. Zo donker dat je zonder straatlantaarnpalen en de lichten van de reclameborden en zo niet zou zien. Tenzij je net zoals de huiskat uit het vervallen huis bent. Dan kan je het wel zien met die nachtogen van het beest. Maar ja jij bent dat natuurlijk niet. Ach je zal vast wel andere specialiteiten hebben.